زندگی:
زندگي رسم خوشايندي ست.
زندگي بال وپري دارد با وسعت مرگ ؛
پرشي دارد اندازه عشق .
زنگي چيزي نيست كه لب طاقچه عادت از ياد من وتو برود .
زنگي جذبه دستي ست كه مي چيند .
زندگي نوبر انجير سياه ؛ در دهان گس تابستان است .
زندگي ؛ بعد درخت است به چشم حشره .
زندگي تجربه شب پره در تاريكي ست .
زندگي حس غريبي ست كه يك مرغ مهاجر دارد .
زندگي سوت قطاري ست كه در خواب پلي مي پيچد .
زندگي ديدن يك باغچه از شيشه مسدود هواپيما ست .
زندگي شستن بشقاب است .
زنگي يافتن سكّه ده شاهي در جوي خيابان است .
زندگي * مجذور* آينه است .
زندگي گل به * توان * ابديّت ؛
زندگي * ضرب * زمين در ضربان دل ما ؛
زندگي * هندسه * ساده ويكسان نفس هاست .
زندگي چيزي است ؛ مثل يك بارش عيد ؛ يك چنار پر سار .
زندگاني سيبي ست ؛ گاز بايد زد با پوست .
مرگ:
مرگ پايان كبوتر نيست .
مرگ وارونه يك زنجره نيست .
مرگ در ذهن اقاقي جاري ست .
مرگ در آب و هواي خوش انديشه نشيمن دارد .
مرگ در ذات شب دهكده از صبح سخن مي گويــد .
مرگ با خوشه انگور مي آيد به دهان .
مرگ در حنجره سرخ گلو مي خواند .
مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است .
مرگ گاهي ريحان مي چيند .
مرگ گاهي ودكا مي نوشد .
مرگ در شايه نشسته ست ؛ به ما مي نگرد .
ريه هاي لذت پر اكسيژن مرگ است .
اگر مرگ نبود دست ما در پي چيزي مي گشت .
نویسنده : sarbezir ; ساعت ۸:٥٢ ق.ظ روز ۱۳۸۱/۱۱/٢
عشق اوازي نيست كه يك رهگذر به ياد بياورد ؛ بخواند وبعد فراموش كند .
عشق انحلال كامل فرديت است در جمع .
عشق به چيزي شبيه اسوئگي محتاج است .
عشق تن به فراموشي نمي سپارد ؛ مگر يكبار براي هميشه .
عشق يك پياله اب خنك است براي تشنه هميشه تشنه . غلبه نهايي بر عطش ؛ مرگ اعتبار نهايي اب است .
عشقي كه محصول ترس از تنها ماندن باشد ؛ عشق نيست .
عشق قيام پايدار انسانهاي مقتدر است در برابرابتذال . با اين وجود عشق يك كالاي مصرفي ست ؛ نه پس انداز كردني .
بدون مكالمه عشق به جان كردن مي افتد .
رسيدن به معشوق پله اول مناره ايست كه براوج ان اذان عاشقانه ميگويند .
مرد تنها يكبار عاشق مي شود ؛ هرگاه به كسي برخوردي كه گفت دو بار عاشق شده بدان كه هرگز عاشق نشده است .
عشقي كه محصول ترس از تنها ماندن باشد عشق نيست .
صدايي كه از در نيمه باز مي ايد شنيدن دارد .
عشق يعني فنا شدن فرد توسط فرد و زندگي بالعكس ان .
غم و عشق سكوتي اند كه در چشم فرياد مي زنند .
نویسنده : sarbezir ; ساعت ۸:٤٦ ق.ظ روز ۱۳۸۱/۱۱/٢
